Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Γενικά για την μουσική και τις άλλες τέχνες. SουΡeαλ

Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό palianthrwpos την Σάβ Απρ 11, 2009 2:57 pm

Εδω μπορουμε να βαζουμε τους αγαπημενους μας στιχους απο τραγουδια,αγαπημενα ποιηματα και πεζογραφηματα...
Αρχιζω με ενα απο τα πολυ αγαπημενα μου τραγουδια απο νεα επισης πολυ αγαπημενο συγκροτημα.

Γιορτή - Τρύπες

Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή
κουρνιάζουν έξω από το κλεισμένο σου παράθυρο
και αν τ' άφηνες θ' ανοίγαν μια ρωγμή
απ' το μικρό κελί σου ως το άπειρο

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ' τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
πάνω απ' τη στάχτη
Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Τα λόγια μου είναι μια ανέλπιδη ευχή
Σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο
Και αν τ' άφηνες θα καίγαν τη σιωπή
Και θα διαλύαν το κρυμμένο σου παράπονο

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ' τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
πάνω απ' τη στάχτη
Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει σε ό,τι σου τρώει τη ψυχή
Υπάρχει ακόμα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή
Mην φτυνετε κατω υπαρχουν πολλοι απο πανω σας!!!!!!!
Άβαταρ μέλους
palianthrwpos
Site Admin
 
Δημοσ.: 491
Εγγραφη: Τετ Φεβ 18, 2009 8:37 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό fofonka την Δευτ Απρ 13, 2009 1:23 am

Στίχοι: Παντελής Ροδοστόγλου & Θάνος Ανεστόπουλος
Μουσική: Διάφανα Κρίνα
Πρώτη εκτέλεση: Διάφανα Κρίνα

Πρόσεξε, το σώμα αυτό είναι δειλό
πληγώνεται
αναγνωρίζεται, νερό και χώμα είναι πηλός
διπλώνεται
τα χέρια σου να 'ναι λεπτά
τα ψεύδη σου αναιμικά
ορκίζεσαι
γυμνές εικόνες, ενοχές
άγριες απότομες στροφές
βυθίζεσαι

Κοίταξε, το σώμα τούτο στο σταυρό
καρφώνεται
μετεωρίζεται, σαν φρίκη στο αίμα ο χαμός
απλώνεται
είμαι απόγνωση, θυμός, μια καταχνιά σ' ένα
γκρεμό που κρύβεσαι
ήρθα κοντά σου απ΄ τις σκιές
σαν φάντασμα δίχως χαρές
συντρίβομαι.
fofonka
Site Admin
 
Δημοσ.: 373
Εγγραφη: Πέμ Φεβ 19, 2009 3:44 pm
Τοποθεσια: Θεσσαλονίκη

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό renos. την Δευτ Απρ 13, 2009 1:36 am

Να 'μαι πάλι εδώ ζωντανός - Τρύπες

Πέρασα χίλιες στοιχειωμένες νύχτες
Με μια φωτιά που μου ζητούσε να υπομένω
Να καίγομαι μαζί της και να παίζω
Ένα παιχνίδι που εγώ ήμουνα πάντα ο χαμένος

Μα σαν τη ρώτησα αν ήθελε
Να 'ναι αυτή το δέντρο να 'μαι εγώ ο κεραυνός
Δεν πήρα απάντηση δεν πήρα
Και να 'μαι πάλι εδώ ζωντανός

Σ' ένα άγριο όνειρο ξύπνησα παγωμένος
Κάποιος με ρώταγε μέσα απ' το μαύρο φως
Ποιος είν' ο δρόμος μου αν ξέρω που πηγαίνω
Κι' αν ξέρω ποιος απ' τους δυο μας είν' αυτός και ποιος εγώ

Μα σαν τον ρώτησα ποιος είναι
Αν είν' ο διάβολος ή μήπως είν' ο Θεός
Δεν πήρα απάντηση δεν πήρα
Και να 'μαι πάλι εδώ ζωντανός

Μ' ένα ζευγάρι λασπωμένες μπότες
Σάλταρα πάνω απ' τη χλωμή μου μοίρα
Και 'κείνη ανήμπορη να με γραπώσει
Μ' έβριζε κι έσκουζε σα γερασμένη σκύλα

Μα σα τη ρώτησα πώς γίνεται
Να κάνει τάχα πως ζει κάποιος ήδη νεκρός
Δαν πήρα απάντηση δεν πήρα
Και να 'μαι πάλι εδώ ζωντανός
Άβαταρ μέλους
renos.
 
Δημοσ.: 237
Εγγραφη: Παρ Μαρ 20, 2009 4:04 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό Xarmanis την Τρί Απρ 14, 2009 4:36 pm

φωτια στο λιμανι - ξυλινα σπαθια

θα μαι παντα εγω, μεσ στο οπλο σου σφαιρα
να σκοτωνεις αυτους, που σκοτωνουν τη μερα
με τα μαυρα γυαλια, και το ασπρο φουστανι
να κοιτας μακρια...
τη φωτια στο λιμανι

ξερω ενα παιδι, που μου λεει πως σε ξερει
οτι ειχατε δει, ενα τρελο καλοκαιρι
στο κομματι που λειπει, απ τον σπασμενο καθρευτη,
στο λιμανι φωτια...
τον ηλιο παλι να πεφτει

κοκκινα συννεφα, στον ουρανο και εσυ γελας,
γελας καθως το πλοιο, πλησιαζει σα θηριο, και μου λες λοιπον θυμισου...
μη πεταξεις, τη ζωη σου στα σκυλια

θα μαι παντα εγω μεσ στο οπλο σου σφαιρα
να χτυπας το νερο, να χτυπας τον αερα
να θυμασαι ξανα, οσα ειχαμε κανει
τις φωτιες στα ντεπο...
τη φωτια στο λιμανι

κοκκινα συννεφα, στον ουρανο και συ γελας,
γελας καθως το πλοιο, πλησιαζει σα θηριο
και μου λες λοιπον θυμισου, μη πεταξεις τη ζωη σου στα σκυλια
γελας γιατι σε θελω, κατεβαζεις το καπελο,
και μου λες λοιπον θυμισου, σαν ταινια
η ζωη σου να κοιλα...

ξερω ενα παιδι, που μου λεει πως σε ξερει
οτι ειχατε δει,
ενα τρελο καλοκαιρι
στο κομματι που λειπει απ το σπασμενο καθρευτη, στο λιμανι φωτια...
τον ηλιο παλι να πεφτει.
Democracia Libertad Justicia

Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα
Άβαταρ μέλους
Xarmanis
 
Δημοσ.: 3
Εγγραφη: Κυρ Απρ 12, 2009 2:58 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό SoΦα(n)ky την Τρί Απρ 14, 2009 9:04 pm

το ακολουθο ποιημα ανηκει στο Φεντερικο Γκαρθια Λορκα.επεσα πανω του σημερα την ωρα των μαθηματικων κατευθυνσης καθως το μαθημα με εξωθουσε στην υπνηλια επρεπε κατι να κανω για να μην κοιμηθω και φαω και απουσια!ετσι κατω απο το θρανιο βρηκα το βιβλιο των κειμενων και ξεφυλλιζοντας το συναντησα το ποιημα.δεν θυμαμαι τιποτα απ'οτι ειπε σημερα η καθηγητρια για τις κωνικες τομες αλλα εμαθα αυτο το εργο τεχνης.
εμενα με μαγεψε......ειναι πανεμορφο.....(τελικα τιποτα δεν μενει,σκιες φευγατες ειμαστε)


ΨΥΧΗ ΦΕΥΓΑΤΗ

Δε σε γνωριζει ο ταυρος κι η συκια
τ'αλογα,τα μυρμηγκια του σπιτιου σου
δε σε γνωριζει η νυχτα και τ'αγορι
γιατι εισαι πια νεκρος,νεκρος για παντα

Δε σε γνωριζει η πετρα η πλαγιασμενη
το μαυρο ατλαζι μεσα του που λιωνεις
δε σε γνωριζει η μνημη σου η σβησμενη
γιατι εισαι πια νεκρος,νεκρος για παντα

Χινοπωρο θα 'ρθει με σαλιγκαρια
σταφυλια ομιχλης,ορη αγκαλιασμενα
ομως κανεις δε θα σε δει
γιατι εισαι πια νεκρος,νεκρος για παντα

Γιατι εισαι πια νεκρος,νεκρος για παντα
σαν ολους τους νεκρους δω στη Γη,
σαν ολους τους νεκρους που λησμονιουνται
με τα σκυλια τα ψοφια στοιβαγμενα

Κανεις δε σε γνωριζει πια.Μα εγω σε τραγουδω
γι'αυτους που θα'ρθουν τραγουδω τη χαρη κι ομορφια σου
τη μεστωμενη γνωση σου,του νου τη φρονιμαδα
τη διψα σου για θανατο,τη γεψη των χειλιων σου
τη θλιψη που ειχε μεσα της η γελαστη χαρα σου

Χρονια θ'αργησει να φανει,αν φανει ποτε του
τετοιος καθαριος,ζωντανος,ζεστος Ανδαλουσιανος
την αρχοντια του τραγουδω με τα λογια που στεναζουν
κι εν'αερακι οπου 'κλαιγε στα λιοδεντρα θυμαμαι


:roll: τα περαιτερω σχολια δικα σας.......
η αγαπη ειναι σαν την ενεργεια,δεν χανεται απλα αλλαζει μορφες
Άβαταρ μέλους
SoΦα(n)ky
Site Admin
 
Δημοσ.: 505
Εγγραφη: Τρί Απρ 14, 2009 5:05 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό palianthrwpos την Τετ Απρ 15, 2009 2:23 am

Πολυ ομορφο! θα μπορουσε να χαρακτηριστει πεσιμιστικο. Προσωπικα θεωρω πως ειναι απλα η αληθεια που φοβομαστε να αντικρισουμε!!!

sofia92 έγραψε:τελικα τιποτα δεν μενει,σκιες φευγατες ειμαστε

Oσο γι'αυτο το συμπερασμα/ηθικο διδαγμα που παραθετεις ...
Θα απαντησω με ενα τραγουδι απο ενα αγαπημενο συγκροτημα τα Αρνακια!!!
(Θα μπορουσε να ταυτιστει με το παραπανω ποιημα )

Ζείς για να πεθάνεις - Αρνάκια

Πες μου αν υπάρχει κάτι πιο πολύ
πεθαίνω και είμαι ακόμα στην αρχή
μάταιοι αγώνες και προσευχές
υπνοβατούμε σαν μακάβριες σκιές.

Πώς να ξεφύγεις και που να κρυφτείς
είσαι δεσμώτης μίας κοινής λογικής
άχαρη τύχη και ματαιότης
άδοξο τέλος μιας ένδοξης νιότης.

Ζεις για να πεθάνεις
Ζεις για να πεθάνεις
Μόνος σου θα φύγεις, μόνος
ό,τι και να κάνεις

Αυτοί που πιστεύεις θα φύγουν κι αυτοί
στην ύστατη ώρα που το φως θα χαθεί
κι αν υπάρχει κάτι άλλο εκεί
αυτός που το νοιώθει αυτός θα το δει.

Ζεις για να πεθάνεις
Ζεις για να πεθάνεις
Μόνος σου θα φύγεις, μόνος
ό,τι και να κάνεις

http://www.youtube.com/watch?v=TgQyxaawvl0
Mην φτυνετε κατω υπαρχουν πολλοι απο πανω σας!!!!!!!
Άβαταρ μέλους
palianthrwpos
Site Admin
 
Δημοσ.: 491
Εγγραφη: Τετ Φεβ 18, 2009 8:37 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό palianthrwpos την Τετ Απρ 15, 2009 2:41 am

Ομως εχει και αντιλογο κατα καποιο τροπο (περασμενη η ωρα με επηρεασε κ το ποιημα σου,θα μας πεταξουν οξω Σοφια :mrgreen:)
Εχει να κανει με ενα ποιημα του Ναζιμ Χικμετ που εχει μελοποιηθει απο τον Μανο Λο'ι'ζο

Το Δίχτυ

Πάνω σ' αυτή την όχθη
στο θαλασσινό κατώφλι
η βροχή σαν δίχτυ με τυλίγει
Τις μέρες της βροχής άσπρη σημαία
άσπρη σημαία στο κατάρτι υψώνεται

Βρέχει και ξαφνικά είναι εύκολο
εύκολο το να πεθάνεις
και το ίδιο εύκολο το θάνατο να περιμένεις
το θάνατο να περιμένεις
Mην φτυνετε κατω υπαρχουν πολλοι απο πανω σας!!!!!!!
Άβαταρ μέλους
palianthrwpos
Site Admin
 
Δημοσ.: 491
Εγγραφη: Τετ Φεβ 18, 2009 8:37 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό SoΦα(n)ky την Τετ Απρ 15, 2009 12:56 pm

[quote="palianthrwpos"]Ομως εχει και αντιλογο κατα καποιο τροπο (περασμενη η ωρα με επηρεασε κ το ποιημα σου,θα μας πεταξουν οξω Σοφια :mrgreen:)

γιατι να μας πεταξουν οξω?????ειναι λιγο πεσιμιστικο αλλα υπαρχουν και χειροτερα εχεις διαβασει καρυωτακη ή edgar allan poe??σε καθε βιβλιο τους σου δινουν δωρο και ενα σετ ξυραφακια!! :D
η αγαπη ειναι σαν την ενεργεια,δεν χανεται απλα αλλαζει μορφες
Άβαταρ μέλους
SoΦα(n)ky
Site Admin
 
Δημοσ.: 505
Εγγραφη: Τρί Απρ 14, 2009 5:05 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό palianthrwpos την Τετ Απρ 15, 2009 3:07 pm

sofia92 έγραψε:
palianthrwpos έγραψε:Ομως εχει και αντιλογο κατα καποιο τροπο (περασμενη η ωρα με επηρεασε κ το ποιημα σου,θα μας πεταξουν οξω Σοφια :mrgreen:)

γιατι να μας πεταξουν οξω?????ειναι λιγο πεσιμιστικο αλλα υπαρχουν και χειροτερα εχεις διαβασει καρυωτακη ή edgar allan poe??σε καθε βιβλιο τους σου δινουν δωρο και ενα σετ ξυραφακια!! :D


Καρυωτακη εχω διαβασει πολλακις και ειναι απο τους αγαπημενους ποιητες! Εdgar Allan Poe δεν εχω διαβασει!
Το θα μας πεταξουν οξω το ειπα για αστειο :D
Mην φτυνετε κατω υπαρχουν πολλοι απο πανω σας!!!!!!!
Άβαταρ μέλους
palianthrwpos
Site Admin
 
Δημοσ.: 491
Εγγραφη: Τετ Φεβ 18, 2009 8:37 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό Xarmanis την Πέμ Απρ 16, 2009 11:59 am

(Αν και δεν είναι rock μ'αρέσει πάρα πολύ :D )

ACTIVE MEMBER - ΦΥΣΑΕΙ ΚΟΝΤΡΑ

Φυσάει κόντρα σε ολάκερη γη,
τ' αγρια πετούμενα δε βρίσκουν πηγή,
δεν αντέχω της βολής τη σιγή.
Και δω απ' τον τόπο που έζησα τη φυγή,
ρίχνω αλάτι στη βαθιά τους πληγή,
τάζομαι πρόσφυγας και σε καλό να μου βγει.

Γυρνάω στον κόσμο, πουθενά δε βλέπω ξένο όπου μένω.
Γυρνάω πίσω και από όποιον συναντήσω, μαθαίνω.
Δίνω, παίρνω, ανασαίνω από τα χρώματα, πληθαίνω,
από τ' αρώματα μαγεύομαι και ταξιδεύω.
Γυρεύω για όλους μας το ίδιο όμορφο στέγαστρο,
φτιάχνω φωτιά για όποιον θέλει κόσμο αταίριαστο.

Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς,
λυτρώνω μάνες και γιους.
Κάνω τη γλώσσα μου την πορφυρένια, ατόφιο μολύβι·
και τη ψυχή μου ένα απέραντο από στίχους καλύβι.
Ρίχνω το κάστρο σας, φτύνω του άστρου σας την κόχη.
Γίνομαι αύρα αλμυρή και στερνοβρόχι.

Πάρε τα όχι και ξεκούρνιασε από αυτή τη γωνία
που στο κουφάρι σου πετάξαν τα κλεμμένα μ'αφθονία,
άρνησή μου στομωμένη (πυρωμένη), λύσου καημένη,
γίνε κλωστή στην ανέμη τυλιγμένη
να σου δώσω μια, να γυρίζεις για πάντα και πάντα
να σου φυσάω πρίμα, κράτα μου αγάντα
μέχρι να βρούνε απάγκιο όσοι ζουν σε φυγή.
Καινούρια αρχή και σε καλό να τους βγει.

Σε καλό θα μου βγει κι ας τρίξουν οι σκαρμοί μου.
Έχω μαζί μου, σ' αυτό το σάλεμα που κάνεις ψυχή μου,
την αυταπάρνησή μου, το μαγικό ραβδί μου,
κάνω τ' αδύνατα να ξεπερνάνε τη φωνή μου.
Τιμή μου, λίγα μου βήματα σκίζουν τη λάσπη.
Πάρε τα χνάρια μου αντί για χάρτη
και στα μπαγκάζια σου μη στριμώξεις ντροπή,
ούτε σιωπή.

Υστερόγραφο: δε πιστεύω στη τύχη.
Όταν τα ψέμματα πεθαίνουν, γεννιούνται ωραίοι στίχοι
και γλυκαίνουν το μίσος στους ιχνανθρώπους
ή τους πετάνε για πάντα μες στους πανέρημους τόπους.
Λόγια κρυμμένα μου, θρυμματισμένα μου
κάνατε απόσβεση σε όσα είχα μέσα μου.
Σύξυλη η μπέσα μου μπροστά στη βρώμικη ιστορία,
μύθος απέθαντος και ωμή αλληγορία.
Περιγελάστε με, δειλοί, ξεχάστε με,
πλέξτε με φιτίλι και ανάψτε με·
μέσα στην πλάνη σας ένα όνειρο ατόφιο θα εκραγεί
Democracia Libertad Justicia

Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα
Άβαταρ μέλους
Xarmanis
 
Δημοσ.: 3
Εγγραφη: Κυρ Απρ 12, 2009 2:58 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό palianthrwpos την Πέμ Απρ 16, 2009 1:23 pm

Xαρμανη οτι γουσταρεις βαλε...Δεν χρειαζεται να ειναι ροκ!!!
Οσο για το Φυσαει Κοντρα...κομματαρα ;) :)
Mην φτυνετε κατω υπαρχουν πολλοι απο πανω σας!!!!!!!
Άβαταρ μέλους
palianthrwpos
Site Admin
 
Δημοσ.: 491
Εγγραφη: Τετ Φεβ 18, 2009 8:37 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό SoΦα(n)ky την Πέμ Απρ 16, 2009 9:54 pm

Νεράιδα δίχως παραμύθι

Ο ήλιος είχε δύσει εδώ και ώρα. Καθόμουν στην πολυθρόνα μου, κοιτάζοντας έξω απ’ το παράθυρο τα αυτοκίνητα που περνούσαν βιαστικά. Έτσι βιαστικά περνούσαν χίλιες δυο εικόνες από το ταραγμένο μου μυαλό. Εικόνες χαράς, που αντί να με ευχαριστούν με πονούσαν, με τέτοιο τρόπο που ευχόμουν να πέθαινα εκείνη τη στιγμή. Δεν ήθελα να σκέφτομαι άλλο πια. Άναψα ένα τσιγάρο, με την ελπίδα πως ο καπνός του θα θολώσει και το μυαλό μου. Μα τι ανόητη που είμαι! Ξεφυσώντας αργά τον καπνό, τον έβλεπα να στροβιλίζεται αργά στον αέρα και να σχηματίζει πάντα το ίδιο πράγμα, το πρόσωπό του… Έσβησα γρήγορα το τσιγάρο, και αυτό εναντίων μου ήταν, όπως όλα άλλωστε.
Σηκώθηκα από την πολυθρόνα μου και άρχισα να περπατώ αμήχανα μες το σαλόνι. Όλα είχαν χαθεί, κάθε προσπάθεια να σβήσω έστω και στιγμιαία τις αναμνήσεις από το μυαλό μου, είχε πέσει στο κενό. Τα παράξενα παιχνίδια του καπνού έκαναν την εικόνα του προσώπου του να καρφωθεί στο μυαλό μου. Μέσα σε μια μόνο στιγμή, αυτός από τον οποίο ήθελα απεγνωσμένα να ξεφύγω, ξεπήδησε μεμιάς μέσα στο κεφάλι μου.
Έξω άρχισε να βρέχει. Πήγα σαν υπνωτισμένη κοντά στο παράθυρο κοιτώντας τις στάλες της βροχής να σχηματίζουν ποτάμια δακρύων στο τζάμι. Έτσι ήταν και την μέρα που τον είδα για τελευταία φορά. Είχαν περάσει ήδη δύο βδομάδες από την μέρα που με πήρε τηλέφωνο. Η φωνή του ήταν ψυχρή και απότομη. Ούτε τα λόγια του, ούτε ο τόνος του θύμιζαν σε τίποτα τον τρυφερό άνθρωπο που αγαπούσα, που μου ψιθύριζε στο αυτί τραγούδια για να με ηρεμίσει όποτε δεν αισθανόμουν καλά, που με φώναζε «νεράιδά» του. Μιλούσε γρήγορα και τον ένιωθα πως πιεζόταν πολύ για να μιλήσει. Μου είπε να τον συναντήσω σε μα ώρα στο σπίτι του, έπρεπε να μου μιλήσει. Αυτά μου είπε και έκλεισε το τηλέφωνο. Ξαφνιασμένη και προβληματισμένη πήγα γρήγορα να ντυθώ, πήρα το παλτό μου, καθώς το κρύο ήταν τσουχτερό έξω, και βγήκα στο δρόμο. Περπατώντας στους πολυσύχναστους δρόμους, άκουγα τα σύννεφα να βροντάνε και να προοικονομούν την άφιξη της καταιγίδας.
Έφτασα στο σπίτι του, χτύπησα με ανυπομονησία το κουδούνι και μπήκα μέσα. Ο χώρος μου ήταν γνώριμος, είχαμε περάσει αρκετές μέρες και νύχτες εδώ. Με χαιρέτησε αμήχανα μ’ ένα πεταχτό φιλί και μου είπε να κάτσω. Κάθισα στον καναπέ και μου πρόσφερε κρασί, μα δεν ήθελα. Ένιωθα την καρδιά μου να χτυπάει σαν τύμπανο σε ξέφρενους ρυθμούς, ήθελα να μου πει όσο πιο γρήγορα γινόταν τι είχε. Έβαλε ένα ποτήρι κρασί για τον εαυτό του και κάθισε δίπλα μου. Άρχισε να μου λέει πως μ’ αγαπάει, πως ποτέ δεν ένιωσε έτσι στη ζωή του. Καθώς τα έλεγε αυτά, κοίταζα τα όμορφα πράσινά του μάτια. Αχ… πόσο πολύ τα αγαπούσα αυτά τα δυο μάτια, πόσα ταξίδια έκανα μέσα τους. Προσπάθησα να του μιλήσω, να του πω πως κι εγώ τον αγαπώ, μα δεν με άφησε. Μου ζήτησε να τον αφήσω να τελειώσει χωρίς να τον διακόψω. Μου έπιασε τρυφερά το χέρι, ξαναγέμισε το ποτήρι του και το ήπιε με μιας. «Πρέπει να σου πω κάτι σοβαρό. Από καιρό το παιδεύω, μα τώρα το πήρα απόφαση. Μα θέλω να ξέρεις πως ό,τι κι αν ακούσεις δεν αναιρεί το πώς νιώθω για σένα. Ξέρεις πως τα πράγματα δεν πάνε καλά στην ζωή μου. Η απόλυσή μου, ο θάνατος του αδερφού μου… Όλη μου η ζωή γκρεμίστηκε, κι έτσι αποφάσισα να φύγω. Νιώθω να πνίγομαι, δεν έχω τίποτα να με κρατάει εδώ. Είναι όλα έτοιμα, έχω βγάλει εισιτήρια και σε δύο βδομάδες πετάω για Γερμανία.». Αυτά μου είπε και ξαναγέμισε το ποτήρι του. Μια σιωπή απλώθηκε στο δωμάτιο. Εγώ είχα μείνει σαν άγαλμα, προσπαθούσα να καταλάβω τι σήμαιναν όλα αυτά. «Γιατί το κάνεις αυτό; Υπάρχω εγώ εδώ για σένα.». Αυτό μπόρεσα μόνο να του πω, κι άρχισα να νιώθω τα μάτια μου να βουρκώνουν. «Δεν αντέχω άλλο νεράιδά μου. Νιώθω παγιδευμένος και θέλω απεγνωσμένα να ελευθερωθώ. Ελευθερία είναι η έλλειψη φόβου και ελπίδας μόνο που αυτά τα δύο πηγάζουν απ’ την αγάπη. Για να νιώσω ελεύθερος πρέπει να φύγω μακριά απ’ όσους αγαπώ, να μηδενίσω και να ξαναρχίσω. Μακάρι να υπήρχε πιο εύκολος τρόπος, μα δεν βρήκα άλλον. Πρέπει να χωριστούμε για πάντα.». Τα λόγια του με χτυπούσαν σαν μαχαίρια και δεν μπορούσα να αντιδράσω. Με όσο κουράγιο κατάφερα να μαζέψω του είπα «Ξέρω πως δεν μπορώ να σε μεταπείσω, αλλά δεν μπορώ και να σε κατανοήσω. Ελπίζω να βρεις αυτό που αναζητάς και να είσαι ευτυχισμένος.»
Τα λόγια μου έβγαιναν από το στόμα μου μπερδεμένα με λυγμούς. Σηκώθηκα όσο πιο γρήγορα μπορούσα, πήρα τα πράγματά μου και άρχισα να τρέχω. Καθώς έτρεχα, βγαίνοντας από το σπίτι του, τον άκουσα να μου φωνάζει μα δεν κατάλαβα τι έλεγε, ίσως να ήταν και η ιδέα μου, όλα ήταν τόσο μπερδεμένα! Βγήκα στον δρόμο κι έβρεχε καταρρακτωδώς, περπατούσα μες την βροχή και έκλαιγα.
Αυτή η σκηνή παιζόταν ξανά και ξανά στο μυαλό μου καθώς κοιτούσα τα ποτάμια της βροχής στο τζάμι. Σήμερα έφευγε, μάλλον είχε ήδη φύγει για πάντα. Αυτό το πάντα άρχισε να ηχεί επίμονα μες το δωμάτιο και έντρομη πως θα με καταπιεί άνοιξα το ραδιόφωνο και άναψα ένα τσιγάρο. Ξάπλωσα στον καναπέ και άρχισα να κλαίω για την απώλειά μου και το ραδιόφωνο από το βάθος του δωματίου ούρλιαζε:
«Μάτια που δεν βλέπονται
γρήγορα λησμονιούνται
Μου πες κάποιο βράδυ
με παράπονο θολό
Οι έρωτες καρδιά μου
δεν πεθαίνουν, μα κοιμούνται
Για να μπορούν κρυφά
να κοροϊδεύουν τον καιρό»
η αγαπη ειναι σαν την ενεργεια,δεν χανεται απλα αλλαζει μορφες
Άβαταρ μέλους
SoΦα(n)ky
Site Admin
 
Δημοσ.: 505
Εγγραφη: Τρί Απρ 14, 2009 5:05 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό renos. την Πέμ Απρ 16, 2009 10:08 pm

para poly oreo pezo!!pios to egrapse kai ti sxesi exei me to gnwsto tragoudi?
Άβαταρ μέλους
renos.
 
Δημοσ.: 237
Εγγραφη: Παρ Μαρ 20, 2009 4:04 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό palianthrwpos την Πέμ Απρ 16, 2009 10:09 pm

Δεν ξερω αν η ιστορια ειναι φανταστικη ή οχι.
Αν το εγγραψες εσυ,γραφεις πολυ ωραια! πραγματικα!!!
Mην φτυνετε κατω υπαρχουν πολλοι απο πανω σας!!!!!!!
Άβαταρ μέλους
palianthrwpos
Site Admin
 
Δημοσ.: 491
Εγγραφη: Τετ Φεβ 18, 2009 8:37 pm

Re: Αγαπημένοι Στίχοι-ποίηση-πεζά

Δημοσίευσηαπό SoΦα(n)ky την Πέμ Απρ 16, 2009 10:10 pm

ο τιτλος ειναι εμπνευσμενος απο το ομοτιτλο τραγουδι του πασχαλιδη.
το κειμενο ειναι δικο μου :oops: :)
ευχαριστω πολυ για την κριτικη σας!!
η αγαπη ειναι σαν την ενεργεια,δεν χανεται απλα αλλαζει μορφες
Άβαταρ μέλους
SoΦα(n)ky
Site Admin
 
Δημοσ.: 505
Εγγραφη: Τρί Απρ 14, 2009 5:05 pm

Επόμενο

Επιστροφή στην Μουσικά παύλα Καλλιτεχνικά Θέματα

Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron